Sögulegt yfirlit
Þegar Jón Sigurðsson var að alast upp á Hrafnseyri eru þar mikil bæjarhús, reist af afa hans og alnafna um aldamótin 1800. Héldust þau flest fram yfir 1880 og sum enn lengur eða fram yfir síðustu aldamót.
Séra Böðvar Bjarnason tók við staðnum 1901 og voru þá bæjarhúsin að falli komin. Ekki fékkst fé til að endurbyggja bæinn
og var hann því niður tekinn, að undanskildu gaflhlaði úr einu húsanna.
Telja má víst að séra Jón hafi reist bæ sinn eftir teikningum séra Guðlaugs Sveinssonar í Vatnsfirði, sem talinn er höfundur íslenska burstabæjarins í þeirri mynd sem við þekkjum hann, en sú byggingaraðferð er alíslensk að sögn Harðar Ágústssonar,
sem mann best hefur kynnt sér sögu íslenskrar byggingarlistar.
Séra Guðlaugur teiknaði þrjár gerðir af torfbæjum. Tvær af þeim tillögum fólu í sér endurbætur og einföldun á ríkjandi húsaskipan, en þriðja gerðin byggðist á algerri umbyltingu á innra skipulagi og ytri ásýnd bæjarhúsanna. Í stað langhúss meðfram hlaði með dyrum fyrir miðjum langvegg, komu þrjú samsíða hús, er öll sneru timburklæddum stöfnum fram að hlaðinu.
Þessa gerð kallaði séra Guðlaugur "stórbæ" og segir hann frá því að þrír "garðar" hafi verið byggðir eftir teikningum sínum á Vestfjörðum um 1800 og er bærinn á Hrafnseyri greinilega einn af þeim.

Hugmyndir um framkvæmdir
Vorið 1993 var Sveinn Einarsson, hleðslumaður frá Hrjóti á Austfjörðum, fenginn til að endurhlaða gaflhlað það sem eftir stóð af bænum. Þegar til átti að taka, neitaði Sveinn að snerta við gaflhlaðinu, en sagðist skyldu í þess stað gjarnan vilja hlaða upp allan bæinn. Húsfreyjan á Hrafnseyri, Guðrún Steinþórsdóttir, samdi þá við Svein um að hann tæki verkið að sér fyrir eina milljón króna, ef leyfi fengist til framkvæmda hjá viðkomandi aðilum og ætlaði hún að borga þann brúsa. Af þessum hugmyndum varð þó ekki, þar sem Sveinn féll frá veturinn eftir.

Bærinn reistur
Hrafnseyrarnefnd tók svo málið upp á sína arma og lét hefja framkvæmdir eftir frumuppdráttum Ágústar Böðvarssonar, með hliðsjón af líkani af bænum í Safni Jóns Sigurðssonar og teikningum Auðuns H. Einarssonar.
Hornsteinn var lagður að byggingunni 17. júní 1994 og veggir bæjarins hlaðnir upp þá um sumarið. Unnið var við bygging- una næstu sumur og hann síðan formlega tekinn í notkun 17. júní 1997.
Bærinn var reistur fyrir framlög frá Alþingi og nokkrum fyrirtækjum í landinu.

Starfsemin í bænum
Veitingasalan í burstabænum er opin frá kl. 13.00-20.00. Aðra tíma eftir samkomulagi. Hægt er að taka á móti allt að 50 manns í einu, en hópar eru beðnir að panta með fyrirvara. Á boðstólum er kaffi og heimabakað meðlæti í gömlum íslenskum stíl og súpa og brauð.

Burstabær Jóns Sigurðssonar
Bærinn er 150 fermetrar að innanmáli og 200 fermetrar að utanmáli

Hrafnseyrarnefnd leggur hornstein að bænum 17. júní 1994
Frá vinstri: Ágúst Böðvarsson, Halldór Kristjánsson,
Þórhallur Ásgeirsson, formaður og Jón Páll Halldórsson.
Auk þeirra er á myndinni Jóhannes Nordal.
Á myndina vantar Matthías Bjarnason.

Alþingismenn staldra við og skoða framkvæmdir við bæinn ásamt eiginkonum

Gestir í veitingastofu

Í bænum eru til sýnis ýmsir munir úr Byggðasafni Vestfjarða,
þar á meðal skrifborð Jóhannesar Ólafssonar, hreppstjóra á Þingeyri
og nafnkenndur brúðhjónastóll úr Hraunskirkju í Keldudal í Dýrafirði.